Blogje over het leven als gastgezin

nieuw jaar - nieuwe voornemens

Tja, schaamrood krijg ik op de wangen als ik zie dat het alwéér meer dan een jaar geleden is dat ik iets neerschreef. Wie weet lukt het me nu beter om wat nieuwsjes te brengen over het wel en wee van ons gezin als gastgezin. Binnenkort (4 weken) komt onze kleine Casian terug bij ons. God, wat verlang ik ernaar om dat lieve ventje terug in mijn armen te houden! En Casian komt niet alleen! Neen hoor! Hij krijgt er een vriendje bij! Elisei! Een jongetje van zijn leeftijd. Elisei is het ook al gewoon om elk jaar naar België te komen, maar het gastgezin waar hij tot nu toe verbleef kan hem dit jaar niet opvangen. ( Er is een baby geboren in dat gezin - vierde op een rij! ). Dus , na vraag van Huroki hebben wij 'ja' gezegd om deze jongen bij ons op te vangen. Natuurlijk zijn we ontzettend benieuwd hoe het met deze twee kapoenen zal verlopen. Nu ja, grote problemen verwacht ik niet hoor! We zijn toch al één en ander gewend, niet?

Ondertussen hoop ik eind dit schooljaar mijn diploma op zak te hebben en ik heb opnieuw de draad van het pottenbakken opgepikt!

Het is dus nog wel behoorlijk druk, maar ik kan ondertussen al wennen aan de schoolvakanties . Het lesgeven valt ontzettend goed mee! Ik doe het héél graag en het is écht een jeugddroom die tot leven komt!

Zo, ik stop nu maar en ik zeg: tot gauw!

Zaterdag komt onze lieve Amanzoureth terug wat tijd in ons gezinnetje doorbrengen! Jammer genoeg zal Lewis er deze keer niet bij zijn, want zijn mama trouwt zaterdag! Natuurlijk zijn we blij voor haar, maar we zullen onze lieve jongen wel missen!
Het zal een drukke kerstvakantie worden! Een vakantie van genieten maar voor mij toch ook van studeren...
In januari moet ik een paar examens afleggen en nog een paar portfolio's indienen... Ik probeer wel wat nieuws te brengen. Na zo'n lange tijd van afwezigheid is het wel leuk om terug wat neer te schrijven.

Ik zou zeggen: tot gauw!!

jammer jammer jammer... Ik wou een paar foto's toevoegen aan de zijlijn, maar dit lukt niet... De foto's zijn nochtans verkleind, dus normaal gezien zou het moeten lukken...Ik probeer later nog eens opnieuw

Deze week hoorden Lewis en Amanzoureth een liedje van Michael Jackson op de radio en terstond begonnen de beide jonge mannen te dansen. Amanzoureth wou de moonwalk uitvoeren... Nu ja, beweeglijk zijn die twee knapen wel, maar moonwalk, neen dat was niet echt dat... Ze amuseerden zich met het proberen en wij lagen plat van het lachen... Nu moet ik wel toegeven dat ze heel wat beweeglijker en soepeler zijn dan wij hoor! Hierbij een paar foto's die een klein beeld geven van hun kunsten.

Liefs,

Zonder valiezen in te pakken, zonder files, zonder stress, lekker thuis  in onze allereigenste 'comme chez nous ' genieten!!

Tja, we hadden verlof, maar ik zie dat het ondertussen alweer een tijdje geleden is dat ik nog iets neerschreef.

Van de laatste dagen kan ik enkel zeggen dat ik super heb genoten! Voor het eerst in mijn leven een  'echt zorgeloze' congé! Niet dat ik vroeger geen verlof had, maar dit jaar is het toch wel speciaal. Vroeger had ik steeds de druk van het zelfstandig zijn, de druk van de te behalen objectieven voor de maatschappij waarvoor ik werkte... nooit een gerust hart... steeds proberen het goed te doen voor klanten, botsen met dossierbeheerders op de hoofdzetel en toch verder moeten... Dit is nu voorbij! In het voorjaar dit jaar besloot ik om mijn kantoor over te laten aan een groot kantoor. Sedert 8 juli is alles in kannen en kruiken, en vandaar mijn rustige, gelukzalige gevoel!

Niet dat ik nu op mijn lauweren ga rusten hoor! Bijlange niet! In september vorig jaar ben ik een lerarenopleiding secundair onderwijs begonnen, dus ik heb zeker nog héél wat werk te doen, maar het is boeiend, super interessant en ik heb het geluk gehad al vier maand te kunnen proeven van het lesgeven... Ik moet zeggen : het bevalt me enorm! Momenteel ben ik mij aan het voorbereiden op de examens in augustus. Door de drukte rond de overname van mijn kantoor had ik absoluut niet de tijd om mij voor te bereiden op de examens, vandaar dat ik deze heb uitgesteld naar augustus.

Ik hoop dat ik alles rond krijg, want simpel is het niet... Ik werk ondertussen ook deeltijds ( voormiddag ), dus de dagen blijven goed gevuld. Het grappige aan de hele zaak is, dat ik nu als bediende werkzaam ben in het kantoor dat ik overliet... Het valt me nu wel mee hoor! Ik heb de ' commerciële druk' niet op mij, en dat maakt een héél verschil!

Natuurlijk hoop dat ik vlug kan inspringen in het onderwijs, want dit is nu toch wel mijn ultieme droom!

Gedaan met dromen, nog even wat foto's plaatsen en dan ga ik aan de slag met blokken en papers maken.

Vanuit bachten de kupe, fietsten we richting kust. In Nieuwpoort aan de vismijn is een nieuw terrein, en daar spuiten fonteinen... De kids vonden het super om er tussen te rijden!

Mijn lieve vriendin - foto genomen op een fietstochtje... Al méér dan 30 jaar zijn wij vriendinnen! We hebben al héél wat lief en leed gedeeld met elkaar en ik koester deze vriendschap dan ook héél erg!

Tante Nini - want zo noemen we haar héél graag - bracht al een paar dagen door bij ons en we hebben al héél wat genoten!

Om af te sluiten een fotootje van onze Lewis en ik. De juweeltjes die ik draag, kreeg ik van de mama van Lewis en komen uit Ivoorkust...

Liefs en tot gauw!

Op het familiefeest een tweetal weken terug wou ik eigenlijk eens een 'traditionele' familiefoto. En voilà sé, hier is hij!

God, wat ben ik fier op mijn dochters, wat ben ik supergelukkig met mijn pieteko, en wat is het hartverwarmend om te zien dat mijn twee oudsten gelukkig zijn met hun vriend - zo zalig verliefd, boordevol dromen en nog een heel leven voor de boeg waar ze aan kunnen bouwen, wat is het grappig om Emma rond je te hebben en haar zo nu en dan terug op aarde moet roepen omdat ze ergens met haar hoofd in de wolken zit... ZALIG...

Wat wil een mens eigenlijk nog meer?

Liefs en tot gauw!

Mens

geloof je nog

in je dromen,,

luister je nog

naar het verhaal

van je ziel -

je hebt de zegen

van de bloemen,

licht omarmt je,

méns

prachtig,

harverwarmend

mens ben je.

Uit: warme werels - Hans Bouma en Toinni Hazelhoff

Hier breng ik wat sfeerbeelden van de laatste dagen. Samen met de kids en tante Nini hadden we een héél fijn weekend! Het was écht even verpozen in onze eigen tuin en streek... Het deed deugd, want voor mezelf waren de laatste 4 maanden nogal hectisch, maar dat vertel ik later nog wel eens.

De jongens waren nog maar net aangekomen bij ons, en ze sprongen al direct het zwembad in! Het deed deugd na hun tocht van meer dan 6 uur op de bus

De eerste nacht sliepen de jongens in de tent in de tuin. Emma hield de wacht nét buiten de tent.

Fietsen in onze mooie polders...

 Na de fietstocht uitrusten en genieten in de tuin

Morgen gaan de jongens  samen mee met Emilie om een dagje door te brengen op het speelplein.

Liefs en tot gauw! 

Maar ons geduld werd beloond met een supergrote glimlach van onze twee bengels!

De reis was vlot verlopen tot nét voor Lille, en dan... drie uur! rijden tot in Rekkem. Alle voertuigen moesten van drie rijvakken op 1 rijkvak komen, vandaar de grote vertraging. De kinderen waren uiteraard moe en 'oververhit'. Toen we thuis aankwamen wilden de jongens niets liever dan onmiddellijk in het zwembad te springen! Het was verkwikkend en het was precies of niet eens bij ons thuis waren weggeweest!

Met Kerst hadden we de jongens beloofd dat ze deze zomer alleen op een fietsje mochten rijden. Vorige zomer bleven ze aan de fiets van pieteko en mezelf vasthangen. De jongens vonden zichzelf al groot genoeg om alleen te fietsen, alleen, wij waren er niet zo zeker van dat dit wel zou lukken... Pieteko herstelde de eerste fietsen van Elsbeth en Emilie en hop zondagmorgen vertrokken we voor een klein tochtje. Te voet gingen we tot aan de oude spoorwegbedding Nieuwpoort-Diksmuide en dan de fiets op! Eerst wat al waggelend, maar na zo'n 5tal km ging het toch al wat vlotter. Het ging zo goed dat we al vlug een 12tal km reden... De jongens genoten met volle teugen, en wij uiteraard ook! Het was zalig!

Vandaag fietsten we van bij ons richting kust. Terug de oude spoorweg op, en zo op weg naar Nieuwpoort. Rond de middag kregen we een heuse regenvlaag over ons, maar het klaarde gelukkig snel weer op en we reden langs de vaargeul tot aan Nieuwpoort Bad.

Op de terugweg was het wat moeilijker, want we hadden de wind tegen! En er was wind hoor

Nu genieten wij na, terwijl de jongens in dromenland liggen!

Liefs en tot gauw!

4 juli

12u30

Hou het maar in gedachten, dan komen de 2 lieve, Parijse jongens weer aan.

In Rekkem gaan we ze dan gaan opwachten, tot de bus (hopelijk) overvol toekomt.

Een bus vol kinderen die voor een maand of twee maand een onbezorgde vakantie komen doorbrengen.

Lewis en Amanzoureth hebben elkaar lange tijd niet meer gezien. In de kerstvakantie kwam de ene jongen, in de paasvakantie de andere. Je merkte dat de jongens verloren liepen, maar nu zijn de vooruitzichten ronduit schitterend!

Allebei komen ze

2 maand

Zon

Spel

Plezier

Snoep

Fruit

Lekker eten

Kleertjes

Stapelbed

Vriendjes

Allemaal ingrediënten voor een onbezorgde vakantie, voor de lieve schatten!

Ik zal snel m'n agenda moeten nemen, om ze een weekendje tot bij Kim en mij, in Brugge te krijgen, want in een mum van tijd zal hun eigen "agenda" volgepland zijn met leuke dingen!

Tellen jullie samen af met ons?

Dikke kus

Elsjeuh

Plots had ik een drang, naar de lieve schatten! Het is al een tijdje stil, zo zonder één van hen...

Lieve schatten, ik denk aan jullie!

Lewis en Amanzoureth: We hopen jullie 4 juli te verwelkomen! Jullie zwembad staat al klaar, jullie bedjes zullen klaarstaan en we hopen jullie een ontzettend fijne vakantie te bezorgen!

Lewis, in z'n eerste zomervakantie, anno 2007

Casian en Paula, jullie zijn al een tijdje terug bij je eigen mama en papa. Lieve schatten, hopelijk denken jullie nog vaak terug aan jullie "overwintering"!!! We missen jullie!

De Roemeense schatten, net voor hun vertrek!

Dikke kus

Elsjeuh

Deze morgen zijn de kindjes stilletjes opgestaan. Ze wisten niet wat hen te wachten stond.

Een hele hoop paaseitjes liggen verspreid in het huis...

Ik toon jullie zo snel mogelijk de foto's!!!

Dikke kus

Elsjeuh

Door hun verkoudheid hebben de kindjes een héél droog velletje overgehouden...

Van het vele snuiten van de neusjes, was het wel nodig om hun gezicht een goed te "soigneren".

De grote, blauwe NIVEA-pot werd aangereikt!

De kindjes werden een aantal keer per dag ingesmeerd met het witte goedje. Een duo van witte gezichtjes liep rond in huis,

maar....

dat simpel potteke nivea heeft hun bolleke erdoor geholpen!

Als dat geen goed spul is!!!!

Dikke kus

Elsjeuh

Ja, de kids hebben het hier goed zitten!

Al sinds meer dan een week hebben zowel Casian als Paula een enorme snotvalling!

Vermoedelijk hebben ze die opgedaan in hun klasje, waar ze al geruime tijd elke weekdag met alle plezier naar toe gaan!

Met een pot Vicks in de hand, proberen we het de kids toch gemakkelijk te maken, zodat ze goed slapen, want die bacteriën zullen toch wel weggaan hé!

Veel bacterie-kussen van de kindjes!

Dikke kus

Elsjeuh

De gastkindjes komen bij ons een vakantie doorbrengen, en dat is niet zonder reden. De Roemeense kids zijn zo'n 3 maand weg van huis, dus dat is niet zomaar...

Eén van de redenen is om "grenzen te verleggen".

Hieronder kunnen we verstaan, dat hun leventje veel meer is dan televisie kijken...

Ze leren contact leggen met andere kinderen, leren een nieuwe taal, ontwikkelen zich volop, krijgen educatie op school, ...

En ook dieren lijken voor hen een grens te verleggen! Vooral onze Kids uit Parijs kunnen moeite hebben met de dieren die bij ons rondlopen. Tenslotte, hebben zij, buiten een toevallige spin in de hoek van de kamer, niet echt contact met dieren. Dat merk je vooral aan Amanzoureth. Een héél stoere, volmondige, 6-jarige jongen. Maar o wee, als Sylvester, de huiskat te dicht in de buurt komt!

Daar heeft Lewis het minder moeilijk mee, hij was in het begin niet happig op onze vierpotige huisgenoot, maar leerde er goed mee leven.

En voor Casian en Paula???

Ja, man, daar SPURT Sylvester gewoon voor weg! We vragen ons met z'n allen af wat die 2 ooit met het beest hebben uitgestoken, maar we zullen er vermoedelijk nooit achter komen...

Zo zie je maar, eigenlijk verleggen niet alleen de kids hun grenzen, maar ook onze vrolijke huiskat!

Dikke kus

Elsjeuh

Als er kindjes in vakantie zijn, zoals onze gastkindjes, moeten we dus ook zeker een bedje voor hen hebben hé.

Eigenlijk had dat kunnen in de logeerkamer zijn, maar gezien wij thuis héél regelmatig mensen hebben die overnachten, is dat praktisch niet haalbaar.

Dus, toen beslist werd dat er gastkindjes zouden komen, nam de Papsie des huizes de hamer in de hand. En hij klopte, boorde, zaagde, boenkte dagenlang. Tot hij naar beneden kwam en ons de kamer voor de kids liet zien!!!

Ze slapen met 2 op 1 kamer en voor de komst van de Roemeense gastkindjes werd de kamer eens opnieuw ingericht. Met een bedje voor een meisje: Paula en een droomplaatsje voor een jongen: Casian...

En daarnaast natuurlijk speelgoed, waar de kids naar hartelust kunnen mee spelen!

Ik laat jullie even binnenkijken!

Dikke kus Elsjeuh

Het is een gezegde die je vaak hoort, wanneer jonge ouders hun bezorgheden over hun kleintjes uiten. Dan zeggen mensen vaak, JA, maar ja, WACHT MAAR!!!!

Kleine kindjes zijn kleine zorgen, grote kindjes zijn grote zorgen!

Nu is mijn ervaring met kindjes nog maar schaars, ik weet er nog niet veel over, maar ik kan intussen wel bevestigen dat kleine kindjes eigenlijk geen grote zorgen baren.

Ze kunnen hooguit vallen en zich bezeren... Grotere ongelukken, daar zijn we nooit van behoedt, ook niet als de kindjes  grote kinderen worden.

Als ik nadenk over de "zorgen" die de gastkindjes bij ons met zich meebrengen, gaat dat van 'oei,oei, ze zijn toch wel passend gekleed' tot 'hopelijk doet het niet te veel pijn, als ze zich bezeren'. Het feit dat het bij ons om gastkindjes gaat, komt er wel bij dat we vaak met de gedachte spelen 'hopelijk zien we ze volgende keer terug!'.

En als ik nu verder denk...

grote kinderen, grote zorgen...

Dan besluit ik even te moeten een onderonsje met mama te gaan doen! (want wij zijn grote kinderen.... DENK IK !)

maakt schuld!!!! !

Hier zijn reeds enkele foto's...

Ik was even vergeten hoeveel energie het neemt om een blogje op te starten. Zeker als je al één en ander, die bij een ander blogje van zelfsprekend, met de tijd is gekomen...

maar geen zorgen: ik neem mijn tijd, maar ik probeer mijn best te doen om jullie te verrassen op een aangenaam verblijf op ons kids-blogje!!!!!!!

ja,

Foto's mankeren er hier nog! Gezien we gisteren pas begonnen zijn met de blog, moeten we nog héél wat sleutelen aan de lay-out van het blogje.

De kids stellen het goed, na hun avontuur, gisteren, zijn ze vandaag gewoon terug naar school gegaan!

Ik probeer nu letterkleuren te zoeken, die mooi uitkomen tegenover onze achtergrond!

Krijg ik jullie mening aub??

Dikke kus

Elsjeuh

Morgen zijn de Roemeense kids in de helft van hun Belgische vakantie. Dat is voor de organisatie (Huroki) een steevast moment om een terugkomdag te organiseren. Daar gaat het gezin morgen naartoe.
Voor Casian is het een moment om z'n zusje (dat eveneens in een Belgisch gastgezin verblijft) terug te zien.
We zijn benieuwd wat de dag zal brengen, morgen!
Intussen kunnen we vertellen dat het goed gaat met Casian en Paula. Na 6 weken beginnen ze Nederlands te praten, wat langer duurde dan we gedacht hadden. We vermoeden dat ze trager Nederlands beginnen te praten, omdat ze onderling Roemeens kunnen praten.
Maar enfin, het gaat goed!

Ik probeer mama te overtuigen om een verslagje te typen, over de terugkomdag!

Dikke kus

Elsjeuh

Leonie.... : 08 maart 2009
Wat dacht je als je de titel leest: Amaai, die nemen er nog een kindje bij???
Nee, hoor. Vraag maar eens aan onze Casian wie Leonie is...
Hij kan het niet typen, daarom vertel ik het in zijn plaats!

Van juffrouw Nele heb ik vrijdag een héle grote valies mee gekregen! Wat was ik trots om die aan iedereen te laten zien. Denk je dat ik op reis ga?? Nee, hoor. Ik heb een lieve vriendin in die valies zitten, ze heet Leonie! Maar ze kan niet zo veel zelf, ze is een poppetje, waar ik mijn handjes moet ik steken om haar te doen vertellen. En dat kan ik goed, hoor! Leonie sliep zelfs met mij in het grote bed! Maar mijn valiesje dient voor nog iets: Ik mag persoonlijke spulletjes meedoen, zo leren de andere kindjes mij beter kennen. Juffrouw doet dat elke week met een ander kindje, zo leren we elkaar goed kennen! En wat zal er allemaal in zitten bij mij?? Ik wil zeker en vast SCOOBIE DOOOOOOOOOO meedoen! Ik ben supergrote fan van de grote hond! Verder ben ik verzot op chocolade en helpen tuinieren met papsie vindt ik ook DE MAX!!! En als ik nog meer vertel, moet ik er bij zeggen dat ik verzot ben op chocolade!!! mmmmmmmmm... Dus maandag ga ik met een gevuld valiesje aan mijn klasgenootjes gaan vertellen waar ik me mee bezighoudt in mijn jonge leventje!





Zo, Casian was aan het woord!

Dikke kus

Elsjeuh

Ja, echt waar, de tijd vliegt!

Intussen is de krokusvakantie alweer voorbij, en gaan Casian en Paula terug naar de klas!
Deze vakantie bracht Amanzoureth ook bij ons door. 2 weken was hij hier te gast.
En deze keer ging het niet zo vlot, z'n soulmate Lewis was er immers niet bij. Amanzoureth is een héél intelligent ventje, maar deze keer liep hij gewoon verloren.
Al bij al hebben we ons best gedaan om zijn vakantie hier mooi te maken, en dat lukte ook wel, want vol enthousiasme vertelde hij aan de begeleidsters van de bus, waarmee hij terug gaat naar Parijs, dat hij volgende vakantie z'n verjaardag hier gaat vieren!
En of! Tzal een echt feest moeten worden, voor dat manneke!
Intussen gaat het uitstekend met Casian en Paula. Beiden praten ze al héél wat Nederlands. En ook onderling, tussen de 2 kids gaat het héél goed.
Ze leggen contact, spelen samen, gaan samen naar school en steken samen kattenkwaad uit.
Onderling praten ze nog Roemeens tegen elkaar... en ja... dan staan wij erbij en kijken ernaar...
Want we verstaan er niet veel van, hoor!

Zo, dat was even een korte update, nu weten jullie weer hoe het gaat in ons grote, multiculturele gezin, voor dit moment!

Dikke kus
Elsjeuh

De eerste week school is achter de rug voor de kindjes.
Casian brent de dag door bij Juffrouw Nele en Paula speelt met haar kameraadjes bij Juffrouw Annick.
Beide Juffrouwen hebben de kindjes super opgevangen en ze komen al goed overeen met de andere kindjes in de klas. Casian heeft het soms wat moeilijker om contact te leggen, terwijl Paula een spring-in-het-veld is...
Als we de kindjes afhalen op school, zijn er altijd andere kindjes die vol enthousiasme een prettige avond wensen aan onze gastkindjes.
Intussen is er al heel wat routine bij de kindjes en we merken dat dat goed is...
Hieronder zie je een foto van de kindjes op hun eerste schooldag, mét sneeuw!


Dikke kus

Elsjeuh


ps: zoals je ziet, Casian was op de eerste schooldag al piraat!!!!

Een weekend van aftasten, wennen, en regelmaat gewoon worden.
Casian staat nog steeds wat argwanend tegenover Paula. Hij begrijpt het waarschijnlijk niet zo goed, zeker omdat hij het gewoon was om 'alleen' bij ons te zijn.
Ik ben er wel van overtuigd dat het hem deugd zal doen. Casian is een jongetje die gewoon is van zijn gangetje te gaan, van in zijn eentje te spelen. Paula is een sociale en lieve meid, dus ik hoop dat ze erin slaagt om hem over de streep te trekken om samen leuke dingen te doen!
Tegenover mezelf is Casian ook terughoudend, enkel in zijn bedje, ligt hij stil te wachten op het avondritueeltje... Dan glinsteren die grote, bruine kijkers tot hij de knuffels heeft gekregen en dan tevreden doet hij zijn oogjes dicht.
Dit doet dan écht wel deugd als je ziet, dat zelfs na een jaar de kindjes de vaste gewoontes niet vergeten...
Ik blij dat er weer 'jong' leven in huis is. Gisteravond aan tafel had ik het er over: de kleintjes had ik in bed gestopt. Ze stapten met hun kleine beentjes de trap op, en toen dacht ik bij mezelf, god, wat vliegt de tijd zo snel voorbij! Als ik denk aan mijn eigen drie grote meiden... Eens waren ze ook zo klein, en eens stapten ze ook zo heel voorzichtig met hun korte beentjes de trap op en af. En nu, ja nu, staan er drie jonge vrouwen voor mijn neus... Eentje nog een puber, maar ja, ze is al even groot als ik...
En onze puber is héél blij dat ze nu voor even grote zus mag zijn. Anders is ze helemaal alleen thuis, want de grote zussen zitten op 'kot'. Emma vind dit niet zo leuk, maar ja, het kan niet anders he..
Ze zal nu wel dubbel genieten van onze twee kleintjes in huis!
Deze morgen stapten de twee kleuters naar school. Ik ben straks benieuwd hoe hun eerste voormiddag is verlopen. Nu komen ze thuis eten. Vanaf morgen blijven ze boterhammetjes eten op school.
Een verhaal van hun eerste schooldag volgt nog.
Liefs

Ik zou zeggen : jipie!
Ja hoor, Paula en Casian zijn sedert deze voormiddag bij ons! Toen we in Grootbijgaarden aankwamen, zagen we dat de bus reeds aanwezig was. Emma en ik liepen vlug naar de bus, om onze kindjes daar te halen. Paula vloog me onmiddelijk om de hals, hetgeen ik eigenlijk niet direct had verwacht,want het is de eerste keer dat ze in ons gezin komt. Ze heeft stralende ogen, en een heel mooie glimlach! Ze heeft ons hart al gestolen! Casian was al van de bus gestapt, samen met zijn zus, dus we zouden hem binnen terugvinden. Maar oh wee, dat was even schrikken, hij draaide zijn hoofd toen hij me zag... dat was even slikken... Ook toen we doorgingen wou Casian niet mee...
Gelukkig werd hij in de wagen wat rustiger. Het is natuurlijk heel vermoeiend om zo'n reis te maken en hij was natuurlijk ook wel moe, maar om zo erg te reageren, dat deed toch ergens pijn. OP de weg naar huis stopten we nog even aan de JBC, en daar hebben we nog van alles op de kop kunnen tikken aan 5, 7.5 en 10 euro! Ze zullen er elke dag piekfijn uitzien!
Toen we eenmaal thuis waren, begon mijn pieteko met het bakken van pannenkoeken! En of dat er gesmuld werd! De kids speelden heel mooi samen, en na het avondmaal waren de twee engeltjes uitgeteld! Na het avondritueel van neuze-neuze, vielen de twee bijna onmiddelijk in slaap! Ik ben eens benieuwd hoelang ze morgen zullen slapen, en of ze ons deze nacht wakker zullen houden....
We zijn alvast héél gelukkig dat deze twee kindjes in ons gezin verblijven! We zullen ze drie maand op een gezonde manier verwennen!
Ik probeer straks nog wat foto's bij te plaatsen.
Liefs

Er hangt een spanning ten huize gastkindjes... Op dit moment zijn de roemeense kindjes op weg naar België.We vermoeden dat ze nu ongeveer op de bus zitten. Wij zijn uiteraard superblij, maar onze gedachten gaan ook naar de ouders die nu voor drie maand afscheid nemen van hun kind. Héél moeilijk, maar ze beseffen dat de kindjes het hier in de belgische gastgezinnen héél goed hebben! De kindjes krijgen héél wat liefde, kunnen onbezorgd naar de kleuterklas, krijgen op vaste tijdstippen te eten, kunnen spelen naar hartelust en gaan vol goede herinneringen na drie maand terug naar huis. Het zijn bouwstenen voor hun latere toekomst.Bij hun thuis krijgen ze uiteraard ook heel veel liefde, maar schoolgaan zit er voor de meeste kindjes niet in - hiervoor moet in Roemenië betaald worden, en de meeste gezinnen hebben daar geen budget voor - eten is er ook al niet zoveel, dus deze kindjes hebben écht nood aan goeie, gezonde voeding...
Wij kijken uiteraard heel erg uit naar de terugkomst van onze kleine Casian, en naar de komst van ons nieuw kindje : Paula!
De bedjes zijn netjes opgemaakt, het kamertje is opgefrist en het speelgoed staat klaar...
God, wat verlang ik ernaar om deze twee bengels in mijn armen te hebben!
Nog eventjes geduld en morgenvroeg staan we klaar om hen op te halen!
Verder nieuws zal volgen van Elsjeuh en mezelf!
Liefs!

We kregen van de mama van Lewis te horen dat hij komende krokusvakantie niet zal komen.
Er moet een behandeling gedaan worden aan de tandjes van de jongen en z'n mama wou van de gelegenheid gebruik maken om nog één en ander te doen met Lewis. Natuurlijk vinden we dat jammer, maar we weten dat het lieve ventje in de paasvakantie wel weer van de partij zal zijn!


foto, lewis, zomer 2007

We zullen je met veel plezier in de paasvakantie verwelkomen!

Als de kindjes er zijn, is het wel druk bij ons thuis, maar dat weerhoudt niemand van ons gezin om de kindjes aandacht te geven. Zo zijn er van elk gezinslid wel verschillende rituelen ten opzichte van de kindjes.
Emma noemt Casian bijvoorbeeld steevast schattewatje... Voor Emilie noemt hij Pienkelotje... Elsjeuh noemt hem dan poppetje... Verder heeft mamie een steevast ritueel met de jongens.
Als ze gaan slapen horen ze steevast een gedichtje dat nog van onszelf uit de kleuterklas komt...

Neuzeneuze vind ik reuze,
Van gekietel word ik gek,
maar het liefst van al
Sla ik mijn armen rond je nek.
Ik hou van jou
van hier tot aan de maan en terug!!

En mamie zou maar eens moeten proberen om het 1 avond niet te doen!

Dat is hun slaapritueel...



Casian, april 2008, met Jules, de klaspop in bed!

Dat er veel mensen een groot hart hebben, is mij allang duidelijk.
Maar sinds wij begonnen zijn met opvang van kindjes, zijn steeds meer mensen die de weg naar ons vinden met kledij, speelgoed, gerei voor de kindjes.
Dat maakt het voor de ouders van de kinderen financieel iets dragelijker, zonder dat het overmatig naar buiten komt. Natuurlijk zou je kunnen massa's dingen kopen voor de kindjes en dan spiksplinternieuwe dingen kunnen meegeven, maar waar begin je dan aan?
Op de manier dat het nu gaat, vind ik het best leuk. We kunnen de jongens altijd verrassen met leuke kleren en speelgoed.
Daarom: dank je wel aan alle mensen die dingen hebben gegeven!